Zbigniewa S. czeka kolejny proces

Wielokrotnie skazywany za liczne przestępstwa Zbigniew S. ponownie stanie przed wymiarem sprawiedliwości. Tym razem przed Sądem Okręgowym w Łodzi odpowie łącznie za 186 przestępstw. W poniedziałek zaplanowano posiedzenie przygotowawcze w tej sprawie.

Jak poinformowała rzeczniczka prasowa ds. karnych Sądu Okręgowego w Łodzi sędzia Iwona Konopka, dotyczą one m.in. wymuszenia czynności urzędowych, znieważenia funkcjonariusza publicznego w związku z nadużyciem przez niego uprawnień, stosowania gróźb karalnych oraz zniesławienia i znieważenia prezydenta.

Na poniedziałek wyznaczono posiedzenie przygotowawcze w tej sprawie. – W sprawie nie wyznaczono do tej pory terminów rozpraw, zaplanowano wyłącznie posiedzenie przygotowawcze na dzień 14 czerwca 2021 r., godz. 11.30. Wobec Zbigniewa S. w tej sprawie nie jest stosowany środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania – wyjaśniła.

To kolejny proces przeciwko 46-letniemu Zbigniewowi S. W latach 2000-2020 w jego sprawie zapadło 28 wyroków skazujących.

Oszustwa i znieważenia

Wideobloger był skazywany m.in. za oszustwa, znieważenia (w tym prezydenta RP) i zniesławienia, znieważenie osób publicznych, kierowanie gróźb karalnych, składanie fałszywych zeznań, fałszywe oskarżenie, fałszowanie dokumentów, przywłaszczenia, wymuszania zaniechania prawnej czynności służbowej groźbą lub przemocą, naruszenie miru domowego, publiczne nawoływanie do występku lub przestępstwa skarbowego oraz sprowadzenie niebezpieczeństwa katastrofy. Obecnie przeciwko S. toczy się kilkanaście postępowań sądowych.

Na początku czerwca Zbigniew S. został sprowadzony z Holandii do Polski na podstawie 7 listów gończych, które wystawiły za nim prokuratury i sądy w kilku regionach w kraju. Trafił do warszawskiego aresztu na Białołęce.

W ubiegłym tygodniu postawiono mu zarzuty w śledztwie Prokuratury Regionalnej w Warszawie dotyczącym wyłudzenia nieruchomości wartych ok. 5,5 mln zł. Ma również usłyszeć zarzut wyłudzenia 2 mln zł podatku VAT.
Źródło info i foto: polsatnews.pl

Ruszył proces Nicolasa Sarkozy’ego w związku z tzw. aferą Bygmaliona

W Paryżu rozpoczął się w czwartek proces byłego prezydenta Francji Nicolasa Sarkozy’ego, któremu zarzuca się nielegalne finasowanie swej kampanii prezydenckiej w 2012 roku. To część sprawy zwanej aferą Bygmaliona, która od 2014 roku przeszła już przez kilka instancji. Sarkozy był nieobecny na posiedzeniu sądu. Reprezentował go jego adwokat i przyjaciel Thierry Herzog.

Proces miał się rozpocząć w marcu, ale został przełożony z powodu hospitalizacji prawnika Jerome’a Lavrilleux, głównego bohatera sprawy, byłego zastępca dyrektora kampanii Sarkozy’ego. Lavrilleux opowiedział w 2014 roku w telewizji o systemie fałszywych faktur, który rzekomo pozwalał prawicowej partii, wówczas zwanej UMP (Unia na rzecz Ruchu Ludowego), na opłacenie wieców wyborczych, przy rzekomym współudziale firmy public relations Bygmalion.

Afera Bygmalion

Prokuratorzy twierdzą, że firma Bygmalion umożliwiła wydanie w kampanii sumy dwukrotnie wyższej niż limit 22,5 mln euro wyznaczony przez prawo wyborcze.

Wysokość budżetu na kampanię regulowana jest przepisami, aby była ona równa dla kandydatów. Wszczęte w 2014 roku śledztwo wykazało istnienie rozbudowanego systemu fałszywych faktur. Niektórzy menedżerowie Bygmaliona przyznali się do oszustw księgowych.

W przeciwieństwie do 13 innych współoskarżonych, którzy stawili się przed sądem – byłych dyrektorów i księgowych Bygmaliona i partii UMP, oskarżonych o oszustwa lub współudział – były prezydent nie ma zarzutu stworzenia systemu fałszywych faktur, mających ukrywać nadmierne wydatki na jego kampanię, który ujawniony został przez Lavrilleuxa.

Według oskarżenia Sarkozy pozwolił jedynie, by wydatki wzrastały pomimo kilku wyraźnych ostrzeżeń o ryzyku przekroczenia pułapu. Prokuratorzy uważają, że były szef państwa „niewątpliwie” skorzystał na oszustwie, które pozwoliło mu dysponować „znacznie większymi środkami” niż dozwolonymi przez prawo.

Wcześniej były prezydent zapowiadał, że nie będzie uchylał się od odpowiedzi na żadne pytania, ale stawi się jedynie na te rozprawy, które będą go dotyczyć bezpośrednio. Jego przesłuchanie zaplanowano na 14 czerwca. Grozi mu rok pozbawienia wolności i grzywna w wysokości 3750 euro.

Sarkozy do tej pory zaprzeczał, by jego kampania została sfinansowana nielegalnymi pieniędzmi. Zwracając się do sędziów śledczych za każdym razem pytał: „gdzie są pieniądze?”, sugerując, że niektórzy ludzie z jego partii mogli je niewłaściwie wykorzystać.

Jeśli Sarkozy zostanie uznany za winnego, to może być po raz drugi skazany na karę więzienia. 1 marca sąd w Paryżu, w procesie dotyczącym tzw. afery podsłuchowej, skazał go na trzy lata pozbawienia wolności, w tym na dwa lata w zawieszeniu za korupcję i handel wpływami.

Byłemu prezydentowi zarzucano, że usiłował nielegalnie uzyskać tajne informacje od byłego sędziego Sądu Kasacyjnego Gilberta Aziberta. Sarkozy komunikował się w tej sprawie w 2014 roku z Thierrym Herzogiem, swoim adwokatem i przyjacielem, za pomocą tajnego telefonu, pod fałszywą tożsamością, jako Paul Bismuth.

Herzog i Sarkozy rozmawiali o „możliwości skorzystania z faktu, że w Sądzie Kasacyjnym był sędzia, który był im przychylny”, zidentyfikowany później jako Azibert. Sędzia w zamian za swoją przychylność miał liczyć na otrzymanie stanowiska w Monako.

Informacje Aziberta miały dotyczyć wszczętego w 2013 roku śledztwa w sprawie rzekomych nielegalnych płatności, które Sarkozy miał otrzymywać od miliarderki Liliane Bettencourt, spadkobierczyni koncernu L’Oréal, na finansowanie kampanii wyborczej w 2007 roku.

Na trzy lata więzienia, w tym dwa lata w zawieszeniu skazani zostali również Herzog oraz sędzia Azibert. Nicolas Sarkozy wycofał się z życia politycznego po porażce w prawyborach partyjnych przed wyborami prezydenckimi w 2017 roku. W czasie swojego urzędowania tracił na popularności, stając się jednym z najmniej popularnych prezydentów V Republiki. Był postrzegany przez opinię publiczną jako „prezydent bogatych”.
Źródło info i foto: Dziennik.pl

Rusza proces 21-latki z Chodzieży. Udusiła 2-letniego syna, z partnerem znęcali się nad dzieckiem

Przed sądem w Poznaniu rozpocznie się dziś proces 21-latki z Chodzieży (wielkopolskie), która odpowie za zabójstwo swojego dwuletniego syna. Do makabry doszło ponad rok temu, chłopiec miał zostać uduszony kołdrą. Kobiecie i jej partnerowi śledczy zarzucili także znęcanie się nad dzieckiem ze szczególnym okrucieństwem. Kobiecie grozi dożywocie, jej partnerowi do 10 lat więzienia.

Wraca sprawa zabójstwa 2-latka w Chodzieży. Do zdarzenia doszło w nocy z 12 na 13 marca ubiegłego roku w wielkopolskiej miejscowości. Ratownicy pogotowia ratunkowego powiadomili policję o martwym dwulatku znalezionym w jednym z mieszkań.

Dramat rozgrywał się jednak od wielu miesięcy. Dziecko było niedożywione, brudne, umazane kałem. Według śledczych, oskarżona 21-letnia Anita W. udusiła małego chłopca kołdrą. Chodzieska policja podała, że rodzina nie miała założonej niebieskiej karty.

Jak podaje „Głos Wielkopolski”, poważne sygnały o problemach w rodzinie z małym dzieckiem pojawiały się jednak wcześniej, bo pół roku przed tragedią. „W październiku 2019 roku dwuletni Marcel trafił do szpitala w Chodzieży ze złamaną nogą. Lekarze zawiadomili organy ścigania o podejrzeniu stosowania przemocy wobec dziecka” – czytamy. W sprawie niewiele się jednak działo, służby wymieniały się korespondencją.

Młodej matce z Chodzieży za zabójstwo synka grozi dożywocie, a jej konkubentowi, którego oskarża się o znęcanie się nad dzieckiem ze szczególnym okrucieństwem, do 10 lat więzienia.
Źródło info i foto: Radio ZET.pl

Ponowny proces Adama Z. ws. śmierci Ewy Tylman

W czwartek w poznańskim sądzie okręgowym rozpocznie się ponowny Adama Z., oskarżonego o zabójstwo Ewy Tylman. Wcześniej sądy wskazywały zarówno na niespójność aktu oskarżenia, jak i na podejrzane zachowanie Adama Z. W Sądzie Okręgowym w Poznaniu rozpocznie się w czwartek ponowny proces Adama Z., oskarżonego o zabójstwo Ewy Tylman. W kwietniu 2019 roku Sąd Okręgowy uniewinnił oskarżonego; Sąd Apelacyjny uchylił ten wyrok i skierował sprawę do ponownego rozpoznania.

Proces prowadzony będzie w największej sali poznańskiego sądu, przy zwiększonych środkach bezpieczeństwa. Dla przedstawicieli mediów, chcących relacjonować przebieg rozprawy, przygotowano specjalne karty wstępu.

Według informacji PAP ponowny proces Adama Z. powinien trwać zdecydowanie krócej; przed sądem przesłuchana zostanie najpewniej niewielka liczba świadków. Niewykluczone, że powołany zostanie również biegły z zakresu psychologii, którego zadaniem będzie m.in. wydanie opinii na temat wiarygodności oskarżonego, oraz jego zachowania tuż po zdarzeniu.

Prokuratura: Adam Z. zepchnął ją ze skarpy

Ewa Tylman zaginęła w listopadzie 2015 r.; po kilku miesiącach z Warty wyłowiono jej ciało. Ze względu na znaczny rozkład zwłok biegli nie byli w stanie jednoznacznie określić przyczyny śmierci.

Proces Adama Z. toczył się przed poznańskim sądem okręgowym od stycznia 2017 r. Według prokuratury, 23 listopada 2015 r. Adam Z. zepchnął Ewę Tylman ze skarpy, a potem nieprzytomną wrzucił do wody. Zarzucane mu przez prokuraturę zabójstwo z zamiarem ewentualnym jest zagrożone karą do 25 lat więzienia lub dożywociem. Oskarżony nie przyznał się podczas procesu do zarzucanego mu czynu. Prokuratura w mowach końcowych wnosiła o karę 15 lat pozbawienia wolności, rodzina Ewy Tylman żądała dożywocia, zaś obrona całkowitego uniewinnienia Adama Z.

Sąd: Brak motywu, brak czasu, brak sposobności

W kwietniu 2019 r. Sąd Okręgowy uznał, że Adam Z. nie zabił Ewy Tylman – uniewinnił go od zarzutu zabójstwa z zamiarem ewentualnym. Sędzia Magdalena Grzybek, odnosząc się w uzasadnieniu wyroku do wersji wydarzeń opisanej w akcie oskarżenia, wskazała, że „Adam Z. nie miał czasu ani sposobności, by w czasie pięciu minut i ośmiu sekund dokonać zabójstwa Ewy Tylman w sposób opisany w akcie oskarżenia”.

Dodała również, że nawet przeprowadzony przez prokuraturę eksperyment procesowy „wykluczył wersję zdarzeń podawaną przez policjantów”, którzy zeznawali przed sądem w charakterze świadka, a którym Adam Z. miał opisać przebieg wydarzeń. Sędzia zaznaczyła ponadto, że prokuratura nie wykazała, by oskarżony miał jakikolwiek motyw, by zabić Tylman.

Apelację od wyroku uniewinniającego Adama Z. wniosła prokuratura, a także oskarżyciele posiłkowi – rodzina Ewy Tylman.

„Oskarżony doskonale wiedział”

W styczniu 2020 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu wydał prawomocny wyrok w tej sprawie. Uchylił wyrok sądu pierwszej instancji i skierował sprawę do ponownego rozpoznania.

Sędzia Marek Kordowiecki wskazał w uzasadnieniu, że z analizy „irracjonalnego” zachowania Adama Z., jego zdenerwowania po tym, jak po powrocie znad rzeki ponownie zarejestrowały go kamery monitoringu, wynika, iż „oskarżony doskonale wiedział, że Ewa Tylman znalazła się w rzece. Wynika to przecież wprost z jego wyjaśnień (…) To, że powiedział, że znaleźli się po prawej stronie mostu absolutnie nie dyskredytuje tych jego wyjaśnień” – podkreślił sędzia. Przypomniał również, że podczas jednego z przesłuchań Adam Z. tłumaczył, iż Ewa Tylman uciekała przed nim i sama wpadła do Warty; przyznał, że nie udzielił jej pomocy i uciekł jak „tchórz”.

Sędzia zaznaczył ponadto, że z nagrań monitoringu wynika, iż postawa Adama Z. wyraźnie „zmienia się z chwilą, gdy znika na pięć minut z kamery razem z Ewą Tylman i pojawia się po tych pięciu minutach w obiektywach kamery monitoringu”. „Te dowody to są pewne oczywiście poszlaki, a jednocześnie te przesłanki wskazują wprost na to, że Adam Z. doskonale wiedział, co stało się z Ewą Tylman” – zaznaczył Kordowiecki.

Wskazał jednak, że akt oskarżenia „został skonstruowany na zeznaniach trzech świadków i tylko trzech świadków; osoby te są funkcjonariuszami policji”. Przypomniał, że jednym z głównych dowodów jest notatka policyjna mówiąca o rozmowie, w której Adam Z. miał opisać okoliczności śmierci Tylman. Sędzia przypomniał wówczas, że w myśl art. 174 kpk notatka policyjna nie może zastępować wyjaśnień oskarżonego i jest objęta zakazem dowodowym. Dodał, że w tym kontekście „nie ma żadnego dowodu, ale to dosłownie żadnego dowodu, który by mógł wskazać, że Adam Z. dopuścił się zabójstwa w sposób opisany przez prokuratora w akcie oskarżenia”.

Sędzia Kordowiecki zaznaczył jednak, iż „nie ulega wątpliwości, że co najmniej – ale to co najmniej – oskarżony powinien odpowiadać za nieudzielenie Ewie Tylman pomocy w tej sytuacji, w jakiej ona się znalazła, kiedy o zimnej porze wpadła do rzeki Warty (…) Zamiast wówczas zadzwonić do służb ratunkowych 112, a nie do swojego partnera – ta sytuacja mogła być rzeczywiście zupełnie inna” – zaznaczył.

Jeden z najbardziej medialnych procesów

Proces Adama Z. był jednym z najbardziej medialnych procesów w ostatnich latach nie tylko w poznańskim sądzie, ale i w całym kraju. Relacje z każdej rozprawy przygotowywało kilkudziesięciu dziennikarzy z lokalnych i ogólnopolskich redakcji, którzy musieli posiadać specjalne karty wstępu na salę rozpraw. Każde posiedzenie odbywało się z zachowaniem specjalnych środków bezpieczeństwa.
Źródło info i foto: interia.pl

Były strażnik obozu koncentracyjnego Stutthof bez procesu

Sąd w Wuppertalu ogłosił, że 96-letni były strażnik niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Stutthof, podejrzany o współudział w zabójstwach w kilkuset przypadkach, uniknie procesu z powodów zdrowotnych – poinformowała agencja AFP.

Izba odrzuciła wszczęcie postępowania głównego z powodów prawnych, ponieważ (…) oskarżony jest zdecydowanie niezdolny do stawienia się przed sądem ze względu na stan zdrowia – oznajmił w oświadczeniu sąd. Ze względu na swój stan fizyczny nie jest już w stanie rozsądnie reprezentować swoich interesów w procesie i poza nim – ocenił.

Dalej sąd zauważył, że „na podstawie akt istnieje bardzo silne podejrzenie, że oskarżony był winny współudziału w zabójstwie w kilkuset powiązanych sprawach”.

Eskortował transport do Auschwitz

Harry S. jest podejrzany o to, że co najmniej od końca czerwca 1944 roku do końca kwietnia 1945 roku zajmował stanowisko strażnika SS w niemieckim obozie koncentracyjnym Stutthof, położonym 40 km od Gdańska. W tym charakterze zapewniał „bezpieczeństwo transportu więźniów stale przybywających do obozu”. Co najmniej raz miał też eskortować „transport więźniów ze Stutthofu do Auschwitz-Birkenau w dniu 10 września 1944 roku, przewożąc 598 osób, z których 596 zostało zamordowanych w komorach gazowych”.

Poprzez „swój udział w służbie strażniczej zachęcał do okrutnych, a po części podstępnych morderstw, dokonywanych przez innych, które nie mogły być przed nim ukryte w czasie jego 10-miesięcznej służby w obozie” – oznajmił sąd.

Inne postępowania

Wciąż toczy się kilka innych postępowań przeciw byłym strażnikom SS z tego obozu, a także przeciwko sekretarce ze Stutthofu. Prokuratura w Itzehoe w RFN postawiła w lutym 95-letniej obecnie kobiecie zarzut pomocnictwa w zabójstwie w ponad 10 tys. przypadków.

Jest ona oskarżona o to, że jako stenotypistka i maszynistka komendanta niemieckiego obozu pomagała osobom odpowiedzialnym za systematyczne zabijanie żydowskich więźniów, polskich partyzantów i jeńców radzieckich – poinformowała prokuratura w Szlezwiku-Holsztynie.

Również w lutym prokuratura w Neuruppin na wschodzie Niemiec postawiła byłemu strażnikowi obozu koncentracyjnego Sachsenhausen zarzuty współudziału w 3518 zabójstwach. 100-letniemu obecnie mężczyźnie zarzuca się, że w latach 1942-1945 „świadomie i dobrowolnie” uczestniczył w mordowaniu więźniów obozu.

Międzynarodowy Komitet Oświęcimski zbulwersowany

Międzynarodowy Komitet Oświęcimski skierował w zeszłym miesiącu pod adresem niemieckiego wymiaru sprawiedliwości zarzut, że od dziesięcioleci nie ściga nazistowskich zbrodniarzy.

Świadomość, że oprawcy z obozów byli w stanie w większości żyć bez problemów i bez konieczności rozliczania się ze swoich zbrodni w niemieckim sądzie, obciążała ocalałych przez całe życie – powiedział wiceprzewodniczący Komitetu Christoph Heubner.

Do sformułowania takich zarzutów Międzynarodowy Komitet Oświęcimski skłoniło oskarżenie na początku lutego 100-letniego byłego strażnika obozu koncentracyjnego Sachsenhausen oraz 95-letniej byłej sekretarki obozu koncentracyjnego Stutthof. Fakt, że sprawców pociąga się do odpowiedzialności dopiero teraz, jest „porażką i zaniedbaniem niemieckiego wymiaru sprawiedliwości, które trwa od dziesięcioleci” – oświadczył Heubner.

W niemieckim obozie Stutthof podczas II wojny światowej SS przetrzymywało ponad 100 tys. więźniów. Obóz funkcjonował od 2 września 1939 roku do 9 maja 1945 roku. Ocenia się, że w obozie tym życie straciło blisko 65 tys. osób. Liczbę więźniów niemieckiego nazistowskiego obozu szacuje się na 110-127 tys. osób.
Źródło info i foto: Dziennik.pl

Daniel Obajtek złoży pozew przeciwko „Gazecie Wyborczej”

Daniel Obajtek wytoczy prywatny pozew przeciwko „Gazecie Wyborczej” – ustaliły „Wydarzenia” Polsat News. Decyzja Obajtka to reakcja na ujawnione przez gazetę taśmy, które wskazują, że obecny prezes PKN Orlen, jeszcze jako wójt Pcimia, łączył pracę włodarza gminy z nieformalnym zarządzaniem prywatną firmą.

Daniel Obajtek wytoczy pozew „Gazecie Wyborczej” – dowiedział się Polsat News. „Gazeta” napisała, że w czasach, gdy Obajtek był wójtem Pcimia, chciał wykończyć firmę swojego wuja. Choć jako samorządowiec nie mógł tego zrobić, kierował z tylnego siedzenia konkurencyjną spółką. Potem skłamał w tej sprawie przed sądem – podała „GW”. Według dziennika, dowodem na to są nagrania rozmów Obajtka, którymi dysponuje; padają na nich wulgaryzmy, także pod adresem wuja.

Obajtek, nominat PiS, faworyt Kaczyńskiego, przymierzany nawet na fotel premiera, nazwał wuja prowadzącego konkurencyjną firmę „ch***m pi*****onym”, czy „brudną pałą”. Z nagrań wynika, że chce za wszelką cenę wykończyć jego firmę TT Plast.

Na nowych materiałach opublikowanych przez „Gazetę Wyborczą oprócz Daniela Obajtka słychać także Bernadetę Obajtek oraz Szymona, ówczesnego dyrektora handlowego TT Plastu. Na nagraniach słychać rozmowy na temat „dzielenia Polski między przedstawicieli handlowych” oraz sposobów postępowania w przypadku odmowy odbioru zamówienia ze względu na zarzucaną niską jakość produktu.

Żona kuzyna Daniela Obajtka miała według nagrań konsultować podział stref pomiędzy przedstawicieli handlowych przedsiębiorstwa. „Panie Szymonie, mam takie pytanie, bo dowiedziałam się od Daniela… Mówię, że Sławek będzie teraz nominowany na Bieruń i teraz mam pytanie, jak ja mam podzielić Polskę między tymi dwoma przedstawicielami?” – czytamy.

Osoba zidentyfikowana przez „Gazetę” jako Danie Obajtek – w odpowiedzi na nasze pytania Orlen nie chciał przyznać, że słychać na nich prezesa Koncernu – miała nawet udać się na inspekcję do zakładu, żeby zbadać zarzuty stawiane przez kontrahentów. „Jestem w firmie. Patrzę na tę rurę, chcę ci powiedzieć, że szukają ch** do d***. Powiem ci szczerze, że jedynie „37” była cieńsza, ale wizualnie rura jak rura” – czytamy.

„Gazeta Wyborcza” nie zdradziła, w jakiś sposób zdobyła taśmy z nagraniami. Roman Lis, który złożył je w prokuraturze przyznał, że dostarczył mu syn, nie pytał jednak, skąd się wzięły. PKN Orlen kwestionuje autentyczność taśm, podając w wątpliwość czas powstania nagrać i ich integralność, czyli brak przeróbek i montażu.
Źródło info i foto: Radio ZET.pl

Wczoraj ruszył proces w sprawie pomnika ks. Henryka Jankowskiego. „Był on pedofilem, konfidentem SB i antysemitą”

Przed Sądem Rejonowym w Gdańsku rozpoczął się w poniedziałek proces trzech mieszkańców Warszawy, oskarżonych o znieważenie i uszkodzenie dwa lata temu pomnika ks. prałata Henryka Jankowskiego. Sprawcom grozi do pięciu lat więzienia. Proces trzech mieszkańców Warszawy – Michała Wojcieszczuka, Rafała Suszka i Konrada Korzeniowskiego (zgodzili się na podanie danych osobowych) – rozpoczął się w poniedziałek.

Wszyscy trzej nie przyznali się do winy.

Jako pierwszy wyjaśnienia zaczął składać Wojcieszczuk.

– Kościół nie był, nie jest i nie będzie zainteresowany wyjaśnieniem postępowania księdza Jankowskiego. Nie mam żadnej wątpliwości, że gdyby nie nasze działania, to jego pomnik nadal by stał – powiedział.

Kiedy jednak oskarżony próbował dalej opowiadać o swoim czynie wskazując, że był motywowany m.in. tym, że – jego zdaniem – w sprawie przeszłości ks. Jankowskiego nie było żadnych reakcji organów państwa i władz Kościoła, sędzia Małgorzata Uszacka zwróciła mu kilkakrotnie uwagę, że ma ograniczyć komentarze nt. postawy instytucji publicznych i samego kapłana, gdyż są to „sprawy powszechnie znane”.

Podobnie sędzia przerywała Wojcieszczukowi wypowiedź, kiedy ten chciał przytaczać relacje osób, które miał wykorzystać seksualnie gdański kapłan.

Jeden z obrońców Paweł Murawski stwierdził, że swobodna wypowiedź oskarżonego stanowi jego podstawowe prawo procesowe. – To uniemożliwi sądowi poznanie punktu widzenia podsądnych – przekonywał.

W odpowiedzi na to sędzia odparła, że oskarżony skupia się w swoich wyjaśnieniach na okolicznościach pobocznych dla sprawy.

„Jego pomnik nie powinien stanąć”

– Ponieważ sąd nie pozwolił na wolność wypowiedzi mojemu przyjacielowi i współoskarżonemu rezygnuję z prawa do składania wyjaśnień. Oświadczam tylko, że ks. Jankowski był pedofilem, konfidentem SB i antysemitą, i jego pomnik nigdy nie powinien stanąć w przestrzeni publicznej. To policzek dla jego ofiar – powiedział kolejny oskarżony Konrad Korzeniowski.

Ze złożenia wyjaśnień odstąpił też Rafał Suszek, który jest doktorem fizyki matematycznej i adiunktem na Uniwersytecie Warszawskim, aktywnie uczestniczy w manifestacjach organizowanych przez Obywateli RP i Studencki Komitet Antyfaszystowski UW.

– Absolutnie nie przyznaję się do zarzutów. Do czynu z lutego 2019 roku, będącego przedmiotem osądu, stanęło z podniesioną przyłbicą trzech dorosłych mężczyzn po solidnym wykształceniu, wyposażonych w istotną dla sprawy wiedzę m.in. historyczną i socjologiczną oraz świadomość prawną. Jeżeli nie ma w tym procesie miejsca na głos ofiar, to tego procesu nie ma – podkreślił Suszek.

Postawę sądu skrytykowała obecna na sali rozpraw posłanka Lewicy Joanna Scheuring-Wielgus.

– Jestem bardzo zaskoczona takim zachowaniem sądu. Mam wrażenie, że sąd chce zrobić z tych aktywistów po prostu chuliganów, którzy przechodząc koło pomnika stwierdzili: »dobra, przewrócimy ten pomnik«. A przecież było zupełnie inaczej – powiedziała dziennikarzom parlamentarzystka.

Do przewrócenia monumentu, stojącego niedaleko kościoła św. Brygidy w Gdańsku, doszło w nocy z 20 na 21 lutego 2019 r.

Nie przyznali się do zarzutów

Michał Wojcieszczuk, Rafał Suszek i Konrad Korzeniowski (zgodzili się na podanie danych osobowych) przyczepili do pomnika linę i przewrócili go na przygotowane wcześniej opony samochodowe. Sama postać kapłana nie uległa uszkodzeniu, zniszczono jednak mocowanie postumentu. Mężczyźni ułożyli na figurze duchownego strój ministranta i dziecięcą bieliznę, jako symbole osób nieletnich, które miał molestować seksualnie zmarły w 2010 r. wieloletni proboszcz parafii św. Brygidy. Mężczyźni zadzwonili też na policję informując o dokonaniu czynu. Nagranie filmowe z tego zdarzenia udostępnił na portalu społecznościowym dziennikarz Tomasz Sekielski

Jednemu z portali internetowych sprawcy przesłali kilkustronicowy manifest, w którym oświadczyli m.in., że podjęli działanie, którego celem było „symboliczne strącenie ze wspólnotowego piedestału fałszywej pamięci i czci osoby Henryka Jankowskiego”.

W trakcie śledztwa mężczyźni nie przyznali się do zarzutów. Odmówili też złożenia wyjaśnień. Według prokuratury, szkody materialne wyrządzone przez oskarżonych wyniosły ok. 30 tys. zł.

23 lutego 2019 r. kilkudziesięciu pracowników Stoczni Gdańskiej ponownie ustawiło monument na skwerze przy ul. Stolarskiej. Jednak po dwóch tygodniach, zgodnie z uchwałą Rady Miasta Gdańska, pomnik zdemontowano i przekazano przedstawicielom komitetu m.in. z NSZZ Solidarność.

Pomnik ks. Jankowskiego

Pomnik kapelana gdańskiej „Solidarności” ks. Henryka Jankowskiego stanął w 2012 r. staraniem społecznego komitetu złożonego m.in. z działaczy Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność”. Pieniądze na budowę pomnika pochodziły głównie ze zbiórki przeprowadzonej przez komitet. Za zgodą Rady Miasta Gdańska monument ustawiono na miejskim skwerze, który przy tej okazji otrzymał też imię ks. Jankowskiego. Odsłonięcia monumentu dokonał 31 sierpnia 2012 roku metropolita gdański abp Sławoj Leszek Głódź, który objął też budowę pomnika swoim honorowym patronatem.

W grudniu 2018 r. w „Dużym Formacie”, magazynie „Gazety Wyborczej”, opublikowano reportaż „Sekret Świętej Brygidy. Dlaczego Kościół przez lata pozwalał księdzu Jankowskiemu wykorzystywać dzieci?”, w którym kapelan „Solidarności”, wieloletni proboszcz parafii św. Brygidy w Gdańsku, Henryk Jankowski został oskarżony m.in. o seksualną przemoc wobec nieletnich.

Publikacja wywołała falę protestów przeciwko bezczeszczeniu pamięci duchownego oraz sprzeciwiających się czczeniu ks. Jankowskiego w formie pomnika.
Źródło info i foto: polsatnews.pl

Proces o nadużycia seksualne przed Trybunałem Watykańskim. Dwaj księża na ławie oskarżonych

Przed Trybunałem Watykańskim trwa proces ws. nadużyć seksualnych, do których miało dochodzić w Preseminarium św. Piusa X. Podczas rozprawy w środę uczniowie opisywali m.in., że środowisko w placówce było „niezdrowe”. Miało tam dochodzić do wywierania silnej presji psychicznej na uczniów.

Na ławie oskarżonych w procesie zasiada dwóch księży. Pierwszy z nich to 28-letni Gabriele Martinelli, który miał wykorzystywać seksualnie jednego z uczniów Preseminarium św. Piusa X. Ponadto, mężczyzna oskarżony jest o stosowanie przemocy, a także kierowanie gróźb. Do przestępstw miało dochodzić w latach 2007-2012. Jak informowała agencja AP, Martinelli nie przyznaje się do winy.

Drugi oskarżony to 71-letni ksiądz Ernesto Radice, były rektor preseminarium. W jego przypadku chodzi o próbę tuszowania przestępstw, których miał dopuszczać się Martinelli. 71-latkowi zarzuca się, że dyskredytował relacje ofiary jako bezpodstawne, by nie dopuścić do śledztwa.

Placówka, w której miało dochodzić do przestępstw, mieści się nieopodal bazyliki Świętego Piotra, w której uczniowie pełnią posługę jako ministranci. Według AP, to pierwszy proces karny w sprawie wykorzystywania seksualnego, do którego miało dochodzić na terenie Watykanu.

Podczas rozprawy w środę sąd wysłuchał relacji czterech byłych uczniów placówki. Jak czytamy w artykule RAI News, z ich zeznań wynika, że Martinelli miał molestować chłopców. Jeden ze świadków opowiadał, że widział, jak duchowny dotykał „części intymnych” jednego z chłopców. Świadkowie opisywali, że środowisko w placówce było „niezdrowe”. Według nich duchowni wywierali presję psychiczną na chłopcach, często miały padać z ich ust „żarty” nawiązujące do homoseksualizmu.

Sprawę nagłośnił uczeń z Polski

Z relacji byłych uczniów wynika ponadto, że ks. Radice wiedział o nadużyciach, do których miało dochodzić w placówce. – Rektor wszystko ukrywał, był jak głuchy – padło na rozprawie w środę.

Sprawa nadużyć ujrzała światło dzienne w 2017 roku, kiedy publicznie opowiedzieli o nich seminarzyści. Jednym z nich był Polak, Kamil J. Jego relacja na temat sytuacji w Preseminarium św. Piusa X została zawarta w książce „Grzech pierworodny”.
Źródło info i foto: Gazeta.pl

Ruszył proces byłego proboszcza oskarżonego o molestowanie ministranta

Przed Sądem Rejonowym w Tarnobrzegu ruszył w środę, 3 lutego proces 58-letniego księdza – byłego proboszcza Parafii Miłosierdzia Bożego w Tarnobrzegu, a później proboszcza Parafii Najświętszego Serca Jezusa w Ostrowcu Świętokrzyskim. Kapłan oskarżony jest o wykorzystywanie seksualne 12-letniego ministranta w 2006 roku i w późniejszych latach nakłanianie go do fałszywych zeznań.

Niespodzianki nie było, zgodnie z przewidywaniami obrońcy oskarżonego wystąpili do sądu z wnioskiem o wyłączenie jawności postępowania. Prokurator przychylił się do tego wniosku, w konsekwencji sąd postanowił, że rozprawa toczyć się będzie przy drzwiach zamkniętych. Jak ustaliliśmy, nowych wniosków formalnych nie było, dlatego otwarty został przewód sądowy i oskarżyciel mógł odczytać treść aktu oskarżenia.

Na pierwszy dzień procesu zaplanowano przesłuchanie oskarżonego oraz trójki świadków, pośród których jest pokrzywdzony, występujący w charakterze oskarżyciela posiłkowego.
Źródło info i foto: echodnia.eu

Zamordował ciężarną żonę. Ruszył proces Piotra S.

Przed sądem okręgowym w Bielsku-Białej ruszył proces Piotra S., oskarżonego o zabicie ciężarnej żony. Mężczyzna przyznał się do zbrodni. Zaprzeczył jednak, jakoby działał ze szczególnym okrucieństwem, co zarzucają mu śledczy. Nie przyznał się też do wcześniejszego fizycznego i psychicznego znęcania się nad 33-latką. Do zbrodni doszło w październiku 2019 r. Mężczyźnie grozi dożywocie.

Kobieta była pracownicą bielskiego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Oskarżony służył w Straży Miejskiej w Bielsku-Białej.

Akt oskarżenia odczytała prokurator Małgorzata Moś-Brachowska z prokuratury rejonowej Bielsko-Biała-Północ. Oskarżyła Piotra S. o zamordowanie 17 października 2019 r. ze szczególnym okrucieństwem żony. Odpowiada on także za to, że używając przemocy wobec kobiety, doprowadził do przerwania ciąży. Kobieta była w 6. miesiącu. Nienarodzona dziewczynka zmarła. Śledczy oskarżyli go zarazem o fizyczne i psychiczne znęcanie się nad małżonką. Według śledczych, m.in. bił ją, zamykał w szafie, groził śmiercią, wyzywał.

„Do dnia zdarzenia nie uderzyłem żony”

Piotr S. przed sądem powiedział, że małżeństwem z Izabelą byli od 2010 r. Do 2019 wszystko układało się dobrze. Nie mogli jednak doczekać się dziecka. Konsultowali to z lekarzami.

Wszystko pogorszyło się po śmierci mojego taty w czerwcu 2019 r. Zacząłem się wtedy oddalać się od żony, bo małżonka robiła awantury o koszty pogrzebu. (…) Była już wtedy w ciąży. Uważaliśmy bardzo, żeby nie stracić kolejnego dziecka. Z początku żona nikomu nie mówiła, że jest w ciąży, bo gdyby je utraciła, byłby to cios. Nie chciała mówić szczególnie mojej rodzinie. Ja bardzo się cieszyłem, że będzie upragnione dziecko. (…) Gdy wreszcie powiedzieliśmy, wszyscy się cieszyliśmy, że doczekamy się upragnionego dziecka – mówił.

Piotr S. powiedział, że wszystko się załamało podczas remontu mieszkania rodziców. Oskarżony pracował wówczas w dwóch miejscach, żeby więcej zarobić. Jego zdaniem, żona zarzucała mu brak odpowiedniej opieki. Awanturowała się. Żona wdała się w romans. Awantury od września zaczęły się nasilać. Czasem żądała rozwodu. Mówiła, że dziecko nie jest moje. Chciała, żebym się wyprowadził. Groziła mi założeniem „niebieskiej karty”. Do dnia zdarzenia nie uderzyłem żony. (…) Czasem okładała mnie pięściami. Nawet w takiej sytuacji nie uderzyłem jej – mówił przed sądem oskarżony.
Źródło info i foto: RMF24.pl